مجسمه‌های سنگی، نقاشی‌های روی دیوار، اسکلت‌های یافت شده در کنار مقابر و بسیاری از شواهد دیگر دال بر حضور چند هزار ساله‌ی سگ اهلی شده در کنار ایرانیان است. اقوام مختلف، عشایر و روستاییانی وجود دارند که هرکدام تاریخشان در کنار سگ‌هایی باوفا و کارآمد رقم خورده. شکارچیان از یکطرف و ایلات از طرف دیگر هرکدام طی سال‌ها دست به پرورش گزینشی میان مقاوم‌ترین سگ‌های همراهشان زده‌اند. حاصل این فعالیت امروزه تبدیل به گنجینه‌‌ای زنده شده است که از هر لحاظ با روحیات و نیاز مردم کشور ما همخوانی دارد. مقاومت بالا، فرمانبرداری و هوش سرشار، قدرت‌بدنی و تنوع ظاهری؛ از سگ‌های غول‌پیکر نگهبان گله گرفته تا سگ‌های پاکوتاه شکاری همه به غنای این ذخایر افزوده‌اند. اگرچه در دهه‌های اخیر این سگ‌ها همواره متحمل بی‌مهری مسئولان و مردم بوده‌اند اما هنوز بقایایی از آن‌ها در برخی از نقاط از ایران یافت می‌شود که نیاز به توجه ویژه و شناخت همگانی دارند.
بدون اغراق می‌توان ادعا کرد که سگ‌های ایران از جمله برترین سگ‌های جهان هستند. تنها کافی‌است که بیشتر از پیش به ایرانیان و جهانیان شناسانده شوند.